ตอนที่ 63 — เสียงสะท้อนจากผู้สร้าง
เสียงกระซิบแห่งคลื่นความถี่ที่คุ้นเคยดังแว่วมา ราวกับเสียงเรียกจากห้วงลึกที่กานต์โหยหามาตลอด เขาพยายามไขว่คว้า เสียงนั้นนำพาเขาออกจากความเปราะบางของร่างผลึกแก้วที่เกือบจะแตกสลาย เสียงนั้นกรีดผ่านความพยายามของ 'ผู้สร้าง' ที่จะกลืนกินตัวตนของเขา เสียงนั้นคือด้ายบางๆ ที่ถักทอความหวังท่ามกลางความสิ้นหวัง
กานต์รู้สึกราวกับกำลังถูกฉีกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ร่างกายผลึกแก้วของเขาที่เคยสมบูรณ์แบบแต่เปราะบาง บัดนี้สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เกล็ดแก้วบางส่วนหลุดร่วงลงสู่พื้นเบื้องล่าง เกิดเป็นประกายระยิบระยับสะท้อนแสงที่ไม่ปรากฏที่มา ร่างของเขาค่อยๆ โปร่งแสงขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจะจางหายไปในอากาศ 'ผู้สร้าง' กำลังทำงานของมันอย่างมีประสิทธิภาพ พยายามจะลบเลือนทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็น 'กานต์' ออกไปจากตัวตนที่กำลังจะสมบูรณ์แบบ
เขาหลับตาลง พยายามรวบรวมสมาธิทั้งหมดที่มี จิตของเขาย้อนกลับไปยังช่วงเวลาที่เขาได้สลักความทรงจำลงบนร่างผลึกแก้วครั้งแรก ความเจ็บปวดจากการถูกปรับจูน การสูญเสียตัวตนที่แท้จริง ความรู้สึกผิดที่เขาได้ทำลายสิ่งต่างๆ รอบตัว แต่นั่นแหละ... นั่นคือสิ่งที่ทำให้เขาเป็น 'กานต์' ไม่ใช่ความสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ
“ไม่... ฉันจะไม่ยอมให้แกเป็นแบบนั้น” กานต์พึมพำ เสียงของเขาแหบพร่า แต่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว เขาจินตนาการถึงภาพของอารยันนคร ทะเลทรายสีทองผืนใหญ่ เสียงลมพายุที่พัดกระหน่ำ กลิ่นอายของแก้วทรายที่เขาคุ้นเคย ภาพของเซนอส ใบหน้าอันเคร่งขรึมแต่เต็มไปด้วยความห่วงใย รอยยิ้มจางๆ ที่เขาไม่เคยได้เห็นบ่อยนัก
ทุกความทรงจำ ทุกอารมณ์ ความสุข ความเศร้า ความโกรธ ความหวัง ถูกเขาบีบอัด หลอมรวม และสลักลงไปในแกนกลางของร่างผลึกแก้วที่กำลังจะแตกสลาย มันไม่ใช่การสลักลงบนมิติภายนอกอีกต่อไป แต่มันคือการสลักลงบนแก่นแท้ของตัวตนของเขาเอง
“แกอาจจะทำให้ร่างกายของฉันสมบูรณ์แบบ แต่แกไม่มีวันลบเลือนสิ่งที่อยู่ในนี้ไปได้!”
คลื่นเสียงแห่งการขัดขืนเริ่มก่อตัวขึ้นจากภายในตัวเขา มันไม่ใช่คลื่นเสียงที่ทรงพลังหรือทำลายล้าง แต่มันเป็นคลื่นเสียงที่เต็มไปด้วยความหมาย เป็นเสียงสะท้อนของทุกสิ่งที่เขาเคยประสบพบเจอ เป็นเสียงของชีวิตที่ไม่สมบูรณ์แบบ แต่เป็นชีวิตของเขาเอง
แสงสว่างจ้าพลันสาดส่องออกมาจากร่างของกานต์ มันไม่ใช่แสงสีขาวบริสุทธิ์ของ 'ผู้สร้าง' แต่เป็นแสงสีทองแดง สลับกับประกายสีฟ้าเข้มราวกับท้องฟ้ายามสนธยา แสงนั้นแผ่ขยายออกไป กลืนกินความพยายามของ 'ผู้สร้าง' ที่จะควบคุมเขา
“นี่มัน... เป็นไปไม่ได้!” เสียงเย็นชาของ 'ผู้สร้าง' ดังขึ้น มันเต็มไปด้วยความประหลาดใจและความไม่พอใจ “ความผิดเพี้ยนเหล่านี้... มันไม่ควรจะคงอยู่ได้”
“ความผิดเพี้ยนคือสิ่งที่ทำให้เราเป็นเรา” กานต์ตอบ เสียงของเขาเริ่มกลับมามั่นคงขึ้น “มันคือความทรงจำ มันคืออัตลักษณ์ มันคือชีวิต”
ร่างของเขาหยุดโปร่งแสง รอยร้าวบนผลึกแก้วเริ่มสมานตัวอย่างช้าๆ แต่แทนที่จะกลับไปสู่สภาพที่สมบูรณ์แบบ ไร้ที่ติ มันกลับปรากฏเป็นลวดลายใหม่ ลวดลายที่ซับซ้อนและงดงามราวกับแผนที่แห่งดวงดาว แต่ละเส้นแต่ละจุดคือภาพสะท้อนของความทรงจำที่เขาสลักลงไป
ทันใดนั้น เขาสัมผัสได้ถึงคลื่นเสียงอีกสายหนึ่ง คลื่นเสียงที่อ่อนโยนกว่า แต่ทรงพลังกว่าคลื่นเสียงที่เขาใช้ต่อต้าน 'ผู้สร้าง' มันคุ้นเคยอย่างประหลาด… มันคือเสียงของเซนอส!
“เซนอส!” กานต์ร้องเรียกชื่อเพื่อนด้วยความดีใจ
ภาพของเซนอสปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขา ร่างของเขาดูสั่นไหวเล็กน้อย แต่ดวงตาคู่นั้นยังคงมองมาที่กานต์อย่างแน่วแน่ “กานต์… ฉันรู้สึกได้ถึงนาย” เสียงของเซนอสดังผ่านคลื่นเสียงที่เชื่อมโยงพวกเขาทั้งสองเข้าด้วยกัน
“นาย… นายไม่เป็นไร?” กานต์ถามด้วยความกังวล
“ฉัน… กำลังถูกปรับปรุงเช่นกัน” เซนอสตอบ “แต่ฉันได้พบกับสิ่งที่ช่วยให้ฉัน… ยึดมั่นในตัวตนของฉันได้”
“นั่นคืออะไร?”
“เสียงสะท้อน… เสียงสะท้อนจากสิ่งที่อยู่เบื้องหลัง ‘ผู้สร้าง’ นี้” เซนอสอธิบาย “มันคือเสียงของ ‘นครเสียงสะท้อน’ ที่แท้จริง… นครที่ไม่ได้ถูกสร้างจากคลื่นเสียงแข็งตัว แต่เป็นเสียงของสรรพสิ่ง”
กานต์มองไปรอบตัว 'ผู้สร้าง' พยายามจะโต้ตอบ แต่คลื่นเสียงแห่งความทรงจำของเขากลับแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจะผลักดัน 'ผู้สร้าง' ออกไป
“นครเสียงสะท้อนที่แท้จริง…?” กานต์ทวนคำ
“ใช่… มันคือที่ที่ความทรงจำทั้งหมดถูกรวบรวมไว้” เซนอสกล่าว “และดูเหมือนว่า ‘ผู้สร้าง’ นี้ กำลังพยายามจะปิดกั้นไม่ให้ใครเข้าถึงมัน”
ทันใดนั้น สภาพแวดล้อมรอบตัวพวกเขาเริ่มเปลี่ยนแปลงไป แสงสีขาวที่เคยสว่างจ้าเริ่มหรี่ลง แทนที่ด้วยแสงสีฟ้าอ่อนที่นุ่มนวลกว่า ผนังที่เคยดูเหมือนแก้วทึบเริ่มกลายเป็นโปร่งใส เผยให้เห็นภาพของสิ่งก่อสร้างที่ซับซ้อนและงดงามราวกับฝัน
“เราอยู่ที่ไหน?” กานต์ถาม
“เรากำลังเข้าสู่… หัวใจของ ‘นครเสียงสะท้อน’ ที่แท้จริง” เซนอสตอบ “ที่นี่… คือที่ที่ทุกอย่างเริ่มต้น และที่ที่ทุกอย่างจะถูกตัดสิน”
กานต์มองไปยังสิ่งที่ปรากฏเบื้องหน้า เป็นโครงสร้างขนาดมหึมาที่ส่องประกายระยิบระยับ ประกอบขึ้นจากคลื่นเสียงที่มองเห็นได้ มันแผ่กระจายออกไปจนสุดสายตา ราวกับจักรวาลที่ถักทอขึ้นจากบทเพลง
“นี่มัน…” กานต์อุทาน เขาไม่เคยเห็นอะไรที่ยิ่งใหญ่และน่าทึ่งเท่านี้มาก่อน
“นี่คือ ‘แกนเสียงดนตรีแห่งทราย’ ในรูปแบบที่แท้จริงของมัน” เซนอสกล่าว “ที่นี่… คือที่ที่เราจะหาคำตอบ… หรืออาจจะ… หาทางหนี”
ขณะที่พวกเขาค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้าไป กานต์สัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่ไหลเวียนอยู่รอบตัวเขา พลังงานที่คุ้นเคย… เป็นพลังงานเดียวกับที่เขาเคยสัมผัสจากแกนเสียงดนตรีแห่งทรายที่เขาเคยพบ
“ฉันรู้สึกได้…” กานต์กล่าว “มันอยู่ที่นี่… ทั้งหมดอยู่ที่นี่”
“เราต้องระวัง กานต์” เซนอสเตือน “สิ่งนี้… อาจเป็นอันตรายยิ่งกว่า ‘ผู้สร้าง’ เสียอีก”
กานต์พยักหน้า เขารู้ดีว่าการเดินทางยังไม่จบเพียงเท่านี้ การเผชิญหน้ากับ 'ผู้สร้าง' เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการเดินทางเข้าสู่ความลึกลับที่แท้จริงของ 'นครเสียงสะท้อน' และ 'แกนเสียงดนตรีแห่งทราย' ชะตากรรมของอารยันนคร และความทรงจำทั้งหมดของโลก อาจขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเขา ณ ที่แห่งนี้
--- กานต์สามารถต่อต้าน 'ผู้สร้าง' ได้ด้วยการสลักความทรงจำอันเปราะบางลงบนร่างผลึกแก้วของตนเอง ทำให้เขากลับคืนสู่สภาพที่มีตัวตนและเชื่อมโยงกับเซนอสผ่านคลื่นเสียง จนทั้งคู่ได้พบกับ 'นครเสียงสะท้อน' ที่แท้จริง ซึ่งเป็นศูนย์รวมของความทรงจำทั้งหมดของโลก