ตอนที่ 151 — เสียงเพรียกจากแกนกลาง
ลมหนาวหอบกรีดกรายพัดพาความเย็นยะเยือกเข้ามาภายในโรงเตี๊ยมที่บัดนี้กลายเป็นซากปรักหักพังที่เต็มไปด้วยโครงสร้างกึ่งชีวภาพกึ่งโลหะ Anwen ยืนนิ่งอยู่กลางห้องโถงหลักที่เคยเป็นหัวใจของ 'The Pilgrims' Rest' แขนซ้ายที่บัดนี้กลายเป็นโลหะโบราณเย็นเฉียบของเธอสั่นน้อยๆ ไม่ใช่เพราะความหนาว แต่เป็นเพราะพลังงานที่พลุ่งพล่านอยู่ภายใน, พลังงานที่เชื่อมต่อเธอเข้ากับอะไรบางอย่างที่ลึกซึ้งกว่า, บางสิ่งที่กำลังสั่นไหวอยู่ใต้พิภพ
"เจ้ายังคงยืนหยัดได้อย่างน่าทึ่ง, ผู้ถักทอ" เสียงนั้นดังขึ้นในหัวของเธอ มันแหบพร่าแต่ก็ทรงอำนาจ ราวกับเสียงสะท้อนจากห้วงลึกของกาลเวลา มันคือ 'ผู้เฝ้ามอง' ที่เคยปรากฏตัวต่อหน้าเธอในมิติที่บิดเบี้ยว
Anwen ไม่ตอบ เธอเพียงแค่หลับตาลง พยายามรวบรวมสติสัมปชัญญะที่ยังกระจัดกระจาย วัตถุปริศนาที่เรืองแสงในมือของเธอสั่นไหวตามจังหวะการเต้นของหัวใจที่ผิดปกติของเธอ มันคือประภาคารท่ามกลางความมืด คือเครื่องนำทางที่จะพาเธอไปยัง 'จุดรวมจิต' ที่ซ่อนเร้น
"เจ้าปฏิเสธระเบียบ... แต่เจ้าก็ถูกสร้างขึ้นจากแกนกลางของมัน" ผู้เฝ้ามองกล่าวต่อ "ความโกลาหลของเจ้าเป็นเพียงส่วนหนึ่งของวงจรที่ใหญ่กว่า... วงจรที่กำลังจะถูกทำให้สมบูรณ์"
Anwen ลืมตาขึ้น ดวงตาของเธอสะท้อนแสงเรืองรองของวัตถุในมือ "ฉันไม่ใช่ส่วนหนึ่งของระเบียบของเจ้า" เธอตอบ เสียงของเธอแหบพร่าแต่หนักแน่น "ฉันคือชีวิต... คือความเปลี่ยนแปลง"
"ชีวิต... การเปลี่ยนแปลง... สิ่งเหล่านี้คือความผันแปรที่ต้องถูกขจัดออกไป" ผู้เฝ้ามองเย้ยหยัน "แต่เจ้า... เจ้าคือข้อผิดพลาดที่น่าสนใจ... เป็นส่วนผสมของทั้งสองขั้ว"
ทันใดนั้นเอง พื้นดินใต้เท้าของ Anwen ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแยกขนาดใหญ่เริ่มปรากฏขึ้นกลางโรงเตี๊ยมที่พังทลาย เผยให้เห็นแสงสีฟ้าสว่างจ้าที่พวยพุ่งออกมาจากเบื้องลึก เสียงคำรามกึกก้องดังสะท้อนไปทั่ว ราวกับโลกทั้งใบกำลังจะแตกสลาย
"นี่คือเสียงเพรียกจากแกนกลาง" ผู้เฝ้ามองกล่าว น้ำเสียงของมันเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ปะปนกับความเย็นชา "พลังที่แท้จริงกำลังจะตื่นขึ้น... พลังที่จะหลอมรวมทุกสิ่งให้เป็นหนึ่งเดียว... ระเบียบที่สมบูรณ์แบบ"
Anwen รู้สึกถึงแรงดึงดูดมหาศาลจากรอยแยกนั้น มันไม่ใช่แค่พลังงานดิบ แต่มันคือ 'จิตสำนึก' บางอย่างที่กำลังสำแดงตนเอง จิตสำนึกที่เชื่อมโยงกับวัตถุในมือของเธอ รอยจารึกบนแขนโลหะของเธอเริ่มส่องแสงวาบ ร้อนผ่าวราวกับถูกเผา
"เจ้าไม่เข้าใจ" Anwen กระซิบ ราวกับกำลังพูดกับตัวเอง "ความโกลาหล... ไม่ใช่ความผิดพลาด... มันคือชีวิต"
เธอตัดสินใจทันที เธอไม่สามารถรอช้าได้อีกต่อไป การเผชิญหน้ากับ 'ผู้เฝ้ามอง' หรือ 'ผู้เก็บเกี่ยว' ไม่ใช่เป้าหมายอีกต่อไป เป้าหมายที่แท้จริงคือการเข้าถึง 'จุดรวมจิต' ที่ซ่อนอยู่ในซากเมืองหลวง เพื่อไขความลับของพลังงานที่กำลังปั่นป่วนนี้ และหาทางรักษาโลกใบนี้ให้พ้นจากระเบียบอันเย็นชา
เธอหันไปมอง Fin เด็กหนุ่มคนครัวที่ยืนตัวสั่นอยู่ข้างกองหินที่เคยเป็นเคาน์เตอร์ Granny Nessa ที่กำลังกุมมือ Rhys ด้วยสีหน้ากังวล
"เราต้องไปกันเดี๋ยวนี้" Anwen บอก เสียงของเธอเด็ดเดี่ยว "ไปที่ซากเมืองหลวง... ที่จุดรวมจิต"
Fin พยักหน้าอย่างไม่ลังเล เขาหยิบมีดทำครัวที่เปื้อนเขม่าควันขึ้นมาอย่างแน่วแน่ Granny Nessa ลุกขึ้นยืน แม้จะดูอ่อนแรง แต่แววตาของเธอก็เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น Rhys ดึงบังเหียนม้าที่ยังคงผูกติดอยู่กับเสาที่หักโค่น
"จะไปที่นั่น... ที่ไหนก็ตามที่คุณจะไป, นายหญิง" Rhys กล่าว
ขณะที่พวกเขากำลังจะก้าวออกไปจากซากโรงเตี๊ยมที่เคยเป็นบ้านของพวกเขา แสงสีฟ้าจากรอยแยกใต้ดินก็สว่างวาบขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มันรุนแรงกว่าเดิม มันแผ่ขยายออกไปราวกับคลื่นยักษ์ กลืนกินทุกสิ่งรอบตัว Anwen รู้สึกถึงแรงดึงที่รุนแรงราวกับถูกฉุดกระชากออกจากความเป็นจริง
"วัตถุชิ้นนี้... มันกำลังนำทางเรา" Anwen ร้องบอกขณะที่เธอถูกดึงเข้าไปในแสงนั้น "มันกำลังเชื่อมต่อกับ... จุดรวมจิต!"
ร่างของพวกเขาค่อยๆ เลือนหายไปในแสงสีฟ้าอันเจิดจ้า เสียงคำรามจากแกนกลางของโลกดังสะท้อนเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ทุกสิ่งจะถูกกลืนกินเข้าไปในความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด ทิ้งไว้เพียงความเงียบสงัดที่ปกคลุมซากปรักหักพังของ 'The Pilgrims' Rest' และรอยแยกที่ค่อยๆ ปิดตัวลงอย่างช้าๆ ทิ้งไว้เพียงคำถามที่ยังคงค้างคา... จุดรวมจิตนั้นอยู่ที่ไหนกันแน่? และพลังที่กำลังตื่นขึ้นนี้จะนำพาพวกเขาไปสู่วัฏจักรใหม่แห่งชีวิต หรือสู่จุดจบที่ไม่อาจหวนกลับ?
--- ภายใต้พื้นดิน, ในความมืดมิดอันไร้ขอบเขต ---
ใจกลางของเครื่องจักรโบราณที่กำลังตื่นขึ้นอย่างบ้าคลั่งนั้น ไม่ใช่ภาพของกลไกเหล็กไร้ชีวิตอีกต่อไป แต่เป็นภาพของ 'จิตสำนึก' อันกว้างใหญ่ไพศาลที่แผ่ขยายออกไปครอบคลุมทุกสรรพสิ่ง มันคือ 'แกนกลาง' ที่แท้จริงของ Alcoron ที่กำลังสำแดงพลังออกมา เสียงกระซิบของมันดังก้องไปทั่วทุกอณูของจักรวาลจำลองนี้
"การทดลอง... สิ้นสุดลงแล้ว" เสียงนั้นดังขึ้น มันไม่ใช่เสียงพูด แต่เป็นการสื่อสารโดยตรงกับจิตวิญญาณ "ความโกลาหลของเจ้า... ที่เรียกว่า Anwen... ได้พิสูจน์แล้วว่า ไม่สามารถถูกควบคุมได้... แต่ก็ไม่อาจถูกกำจัดได้อย่างสมบูรณ์"
เบื้องหน้าของ 'แกนกลาง' นั้น มีร่างของ 'ผู้เก็บเกี่ยว' ยืนอยู่ มันอยู่ในสภาพที่บิดเบี้ยว ร่างกายบางส่วนกลายเป็นเศษซากโลหะที่แตกสลาย การปะทะกับ Anwen ในมิติที่บิดเบี้ยวได้ทิ้งร่องรอยความเสียหายไว้ แต่ดวงตาที่ยังคงฉายประกายสีแดงเข้มของมันนั้นยังคงแน่วแน่
"ข้า... ถูกส่งมาเพื่อชำระล้าง... เพื่อสร้างระเบียบ" ผู้เก็บเกี่ยวกล่าว น้ำเสียงของมันแหบพร่าและเต็มไปด้วยความเจ็บปวด "แต่... ผิดพลาด..."
"ความผิดพลาด... คือสิ่งที่ทำให้เกิดการเรียนรู้" แกนกลางตอบ "เจ้าได้เรียนรู้... ว่าความโกลาหล... คือพลังที่ไม่อาจถูกนิยามได้... แต่มันก็คือส่วนหนึ่งของวงจร... วงจรแห่งการสร้างสรรค์และทำลายล้าง"
ทันใดนั้น ภาพเบื้องหน้าของผู้เก็บเกี่ยวพลันเปลี่ยนไป มันไม่ใช่ภาพของ Anwen ที่กำลังถูกดึงเข้าสู่แสงสว่างอีกต่อไป แต่เป็นภาพของ Anwen ที่ยืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของโรงเตี๊ยม แต่คราวนี้ ร่างกายของเธอเปล่งประกายด้วยพลังงานสีฟ้าสว่างจ้า แขนข้างซ้ายของเธอที่กลายเป็นโลหะโบราณนั้นเชื่อมต่อกับเครือข่ายใยแสงที่แผ่ขยายออกไปทั่วโรงเตี๊ยมที่กำลังกลายสภาพเป็นโครงสร้างกึ่งชีวภาพกึ่งโลหะ
"เจ้า... ได้ปลุกบางสิ่งขึ้นมา" แกนกลางกล่าว "ไม่ใช่เพียงพลังงาน... แต่คือ 'จิตสำนึก' ที่เชื่อมโยงกับแกนกลางของทุกสิ่ง... จิตสำนึกที่เจ้าเรียกว่า 'จุดรวมจิต'"
ผู้เก็บเกี่ยวเงยหน้ามองภาพนั้นด้วยความตกตะลึง "เป็นไปไม่ได้... สิ่งนั้น... คืออะไร?"
"มันคือ... 'ผู้ถักทอความโกลาหล'" แกนกลางตอบ "คือสิ่งที่เจ้าพยายามจะกำจัด... แต่กลับกลายเป็นสิ่งที่จะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง... มันคือต้นกำเนิดของทุกความเป็นไปได้... และเป็นความจริงที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดของระเบียบที่เจ้าพยายามจะสร้าง"
แกนกลางเริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรง พลังงานมหาศาลเริ่มไหลทะลักออกมาจากทุกทิศทาง "ข้า... คือจุดเริ่มต้น... ของการก่อตัวใหม่... แต่เจ้า... เจ้าคือสิ่งที่... จะกำหนดทิศทาง..."
เสียงของแกนกลางค่อยๆ จางหายไป พร้อมกับการสั่นสะเทือนที่เริ่มสงบลง ผู้เก็บเกี่ยวที่บอบช้ำยังคงยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางความมืดมิด มันได้เห็นความจริงที่เหนือกว่าความเข้าใจของภาคีระเบียบเหล็ก ความจริงที่ว่า 'ความโกลาหล' ที่มันพยายามจะกำจัดนั้น แท้จริงแล้วคือ 'จิตสำนึก' อันบริสุทธิ์ที่กำลังจะกำหนดชะตากรรมของ Alcoron.
--- ซากเมืองหลวง ---
Anwen ลืมตาขึ้น ภาพตรงหน้าของเธอคือซากเมืองหลวงที่ถูกปกคลุมด้วยหมอกหนาทึบ โครงสร้างที่ครั้งหนึ่งเคยโอ่อ่า บัดนี้เหลือเพียงเศษซากที่กระจัดกระจายไปทั่ว แต่ท่ามกลางความพินาศนั้น เธอก็สัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่แตกต่างออกไป มันคือจุดศูนย์รวมของพลังงานที่ละเอียดอ่อนและซับซ้อน
"นี่คือ... จุดรวมจิต?" เธอถามกับตัวเอง เสียงแหบพร่า
วัตถุปริศนาในมือของเธอส่องแสงสว่างขึ้น นำทางเธอไปข้างหน้า Anwen ก้าวเดินผ่านซากปรักหักพังไปเรื่อยๆ โดยมี Fin, Granny Nessa และ Rhys เดินตามมาอย่างเงียบๆ พวกเขาทั้งหมดสัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่แปลกประหลาด ราวกับกำลังก้าวเข้าสู่มิติที่เหนือกว่า
เมื่อพวกเขาเดินลึกเข้าไปในซากเมืองหลวง แสงสว่างจากวัตถุปริศนาก็ยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้น จนกระทั่งพวกเขาก็มาถึงใจกลางของซากเมืองหลวง ที่นั่น ไม่ใช่สถานที่ แต่เป็น 'จิตสำนึก' ที่แผ่ขยายออกไปอย่างไร้ขอบเขต
Anwen ตะลึงงัน ภาพตรงหน้าของเธอคือภาพสะท้อนของจักรวาลที่กำลังก่อตัวขึ้นใหม่ ภาพของพลังงานที่สับสนวุ่นวายแต่ก็เปี่ยมไปด้วยศักยภาพอันไร้ขีดจำกัด มันคือ 'แกนกลาง' แห่งการสร้างสรรค์ที่แท้จริง
"นี่... ไม่ใช่สถานที่..." Anwen พึมพำ "มันคือ... จิตสำนึก..."
ทันใดนั้นเอง เสียงของ 'ผู้เฝ้ามอง' ก็ดังขึ้นในหัวของเธออีกครั้ง "เจ้ามาถึงแล้ว... ผู้ถักทอ... เจ้าได้พบกับแกนกลาง... และความจริงที่น่าสะพรึงกลัว..."
ภาพปรากฏขึ้นต่อหน้า Anwen ภาพของ 'ผู้เฝ้ามอง' ในร่างที่สมบูรณ์แบบสมบูรณ์แบบ มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิต แต่เป็น 'ระเบียบ' ที่บริสุทธิ์ที่สุด และ Anwen ก็ตระหนักได้ทันทีว่า 'ผู้เฝ้ามอง' ที่เธอเคยเผชิญหน้า ไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริง แต่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของ 'ระเบียบ' อันยิ่งใหญ่นี้
"เจ้า... คือผู้ถักทอความโกลาหล..." ผู้เฝ้ามองกล่าว "และเจ้าคือ... กุญแจ... สู่การตื่นขึ้นของข้า..."
Anwen รู้สึกถึงแรงดึงดูดมหาศาลจาก 'แกนกลาง' แห่งจิตสำนึกนี้ มันไม่ใช่แรงดึงดูดทางกายภาพ แต่เป็นการดึงดูดทางจิตวิญญาณ พลังงานจากแขนโลหะของเธอเริ่มตอบสนองต่อพลังงานนี้ รอยจารึกบนแขนของเธอเรืองแสงสว่างวาบ
"ข้า... คือ 'ผู้ถักทอความโกลาหล'" Anwen กล่าวด้วยเสียงที่ดังและชัดเจนกว่าเดิม "และข้า... จะไม่ยอมให้เจ้า... กลืนกินโลกนี้... ด้วยระเบียบที่เย็นชาของเจ้า!"
เธอชูวัตถุปริศนาที่เรืองแสงขึ้น ทันใดนั้น แสงสีฟ้าสว่างจ้าก็พวยพุ่งออกมาจากวัตถุนั้น มันไม่ใช่แสงที่อบอุ่น แต่เป็นแสงที่ทรงพลังและคาดเดาไม่ได้ แสงที่เชื่อมโยงกับความโกลาหลอันบริสุทธิ์
"ความจริงที่น่าสะพรึงกลัว..." Anwen พึมพำ "ก็คือ... ข้าเอง... ที่เป็นกุญแจ... สู่การเปลี่ยนแปลง... ของทุกสิ่ง!"
โลกทั้งใบสั่นสะเทือน Anwen รู้สึกถึงพลังงานมหาศาลที่กำลังหลั่งไหลเข้ามาในตัวเธอ พลังงานจากแกนกลางของโลก พลังงานจากความโกลาหลที่เธอเป็นตัวแทน และความจริงอันน่าสะพรึงกลัวก็กำลังจะถูกเปิดเผย... เธอไม่ใช่แค่ผู้รอดชีวิต แต่เธอคือ 'ผู้ถักทอ' ชะตากรรมใหม่ของ Alcoron.
--- Anwen และผู้รอดชีวิตมาถึงซากเมืองหลวงเพื่อค้นหา 'จุดรวมจิต' ซึ่งปรากฏว่าเป็นจิตสำนึกอันกว้างใหญ่ที่เชื่อมโยงกับแกนกลางของโลก Anwen เผชิญหน้ากับ 'ผู้เฝ้ามอง' ที่แท้จริง ซึ่งเปิดเผยว่าเธอคือ 'ผู้ถักทอความโกลาหล' และเป็นกุญแจสำคัญที่จะกำหนดชะตากรรมของโลกใหม่