ตอนที่ 93 — การส่งจดหมายลับในเขตหอสมุดชั้นใน
“ผลึกแก้วเบอร์สี่เริ่มขุ่นมัวแล้วนะ ถ้าเราไม่รีบปรับระดับความเข้มของแสงในห้องคัดลอกตอนนี้ พรุ่งนี้เช้าต้นฉบับของท่านเอเลียสได้กลายเป็นรอยเปื้อนหมึกแน่” เซเลสเทนพึมพำกับตัวเองขณะที่นิ้วมือเรียวบางของเธอพยายามหมุนวาล์วควบคุมแสงอย่างเก้ๆ กังๆ แต่ดวงตาของเธอกลับไม่ได้จดจ่ออยู่ที่ความสว่างของโต๊ะทำงานเลยแม้แต่น้อย
เธอกวาดสายตาผ่านชั้นหนังสือไม้โอ๊กสูงตระหง่านที่เรียงรายอยู่ในเขตหอสมุดชั้นใน กลิ่นกระดาษเก่าและผงฝุ่นลอยคลุ้งอยู่ในอากาศที่เย็นเยียบ ทว่าสิ่งที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นระรัวไม่ใช่กลิ่นของความรู้ แต่เป็นความรู้สึกเหมือนถูกจับจ้องจากสายตาที่มองไม่เห็น อาลักษณ์อาวุโสสามคนกำลังเดินตรวจตราอยู่ตรงหัวมุมทางเดินหินอ่อน เสียงรองเท้าบูทกระทบพื้นดัง ตึก... ตึก... ตึก... เป็นจังหวะที่สม่ำเสมอและน่าขนลุก
เซเลสเทนสูดหายใจเข้าลึก พยายามทำตัวให้ดูเหมือนอาลักษณ์ฝึกหัดที่กำลังง่วนอยู่กับการเช็ดทำความสะอาดเลนส์ขยาย เธอต้องส่งข้อความไปหาบรอนเวน ข้อความที่ไม่ได้เขียนลงบนกระดาษธรรมดา แต่เป็นรหัสที่ต้องใช้การหักเหของแสงผ่านผลึกแก้วเท่านั้น หากบรอนเวนยังอยู่ในช่องลับที่เธอแอบรู้มาเมื่อคืนนี้ ข้อความนี้จะเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยยืนยันว่าสิ่งที่บรอนเวนกำลังเผชิญไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญ
“เซเลสเทน? ทำไมคุณยังไม่กลับไปพักผ่อน?” เสียงทุ้มต่ำและเคร่งครัดดังขึ้นจากด้านหลัง เซเลสเทนสะดุ้งจนเกือบทำเลนส์ขยายหลุดมือ เธอหันไปพบกับเอเลียสที่ยืนกอดอกอยู่ ใบหน้าของเขาดูเหนื่อยล้าและไม่พอใจกับฝุ่นที่เกาะอยู่ตามขอบโต๊ะ
“อ๋อ... คือ... ฉันแค่เห็นว่าผลึกแก้วในห้องคัดลอกเบอร์สี่มันมีอาการคลาดเคลื่อนเล็กน้อยค่ะท่านเอเลียส ฉันเลยอยากเช็คความเรียบร้อยก่อนปิดหอสมุด” เธอตอบด้วยน้ำเสียงร่าเริงเกินเหตุ พยายามไม่ให้มือที่สั่นเทาเป็นจุดสังเกต
เอเลียสถอนหายใจยาว เสียงถอนหายใจนั้นดูเหมือนจะแบกรับความไม่เป็นระเบียบของโลกทั้งใบไว้ “ความละเอียดรอบคอบเป็นเรื่องดี แต่ระเบียบวินัยเรื่องเวลาสำคัญกว่า อย่าให้ความหมกมุ่นในเทคนิคมาทำให้ตารางการส่งมอบตำราล่าช้า สำนักอาลักษณ์กำลังจับตาดูเราเรื่องความปลอดภัยของข้อมูลหลังเหตุการณ์ RY10 คุณก็รู้”
“ทราบค่ะ ทราบดีเลยค่ะ” เซเลสเทนยิ้มแห้งๆ ส่งให้เขา ขณะที่ในใจกำลังกรีดร้อง เธอรู้ดีว่าเอเลียสไม่ได้สงสัยเธอ แต่ความเคร่งครัดของเขานั่นแหละที่จะเป็นอุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดในการเคลื่อนไหวใดๆ ที่ไม่ใช่ไปตามกฎระเบียบ
เมื่อเอเลียสเดินจากไปทางประตูหลัก เซเลสเทนไม่รอช้า เธอกระชับถุงใส่ผลึกแก้วขนาดเล็กที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อ แล้วรีบก้าวเดินไปยังส่วนเก็บอุปกรณ์แสงที่อยู่ลึกเข้าไปในมุมอับของหอสมุด เธอต้องใช้เครื่องฉายแสงขนาดจิ๋วเพื่อส่งสัญญาณผ่านช่องระบายอากาศที่เชื่อมต่อไปยังเขตหวงห้าม
ทว่า ขณะที่เธอกำลังจะเลี้ยวเข้าสู่ทางเดินลับ เธอกลับชนเข้ากับร่างของใครบางคนอย่างจัง
“โอ๊ย!” เซเลสเทนอุทานออกมา
“ขออภัยครับ... อาสลักษณ์เซเลสเทน?” เสียงนั้นแผ่วเบาและแหบพร่า ชายหนุ่มในชุดอาลักษณ์เต็มยศยืนอยู่ตรงหน้าเขา เขาคืออาลักษณ์หนุ่มที่เคยแอบส่งโน้ตสั้นๆ เกี่ยวกับความผิดปกติของบันทึกประวัติศาสตร์ให้เธอเมื่อเดือนก่อน
“คุณ...” เซเลสเทนกระซิบ พยายามกวาดสายตามองรอบข้างเพื่อดูว่ามีใครตามมาหรือไม่ “คุณยังอยู่ที่นี่เหรอ?”
ชายคนนั้นไม่ได้ตอบทันที เขาขยับเข้ามาใกล้ขึ้นจนได้กลิ่นหมึกจางๆ จากเสื้อผ้าของเขา “ผมเห็นคุณกำลังทำอะไรบางอย่าง... การเคลื่อนไหวที่ผิดปกติในเขตนี้ไม่ใช่นิสัยของอาลักษณ์ที่ดีนะครับ”
เซเลสเทนใจหายวาบ “ฉันแค่... ฉันแค่จะไปเช็คผลึก...”
“ผมรู้ว่าคุณกำลังหาทางติดต่อกับ ‘คนในช่องลับ’ นั่น” เขาตัดบท เสียงของเขาไม่ได้มีความประสงค์ร้าย แต่กลับแฝงไปด้วยความตื่นตระหนก “ผมเห็นสิ่งที่พวกราชสำนักกำลังทำกับบันทึก RY10 พวกเขาไม่ได้แค่เคลื่อนย้าย แต่มันคือการทำลายร่องรอยเพื่อสร้างความชอบธรรมให้กับคำทำนายใหม่”
เซเลสเทนเบิกตากว้าง “คุณหมายความว่ายังไง? คำทำนายเรื่องราชินีผู้จะมาจุติ... ที่ว่ากันว่าจะนำความสมดุลมาสู่โลกน่ะเหรอ?”
“มันคือเครื่องมือทางการเมือง เซเลสเทน” อาลักษณ์หนุ่มกระซิบพลางดึงกระดาษแผ่นเล็กๆ ออกมาจากใต้ปกเสื้อ “ผมช่วยคุณได้ ผมมีรหัสผ่านสำหรับการเข้าถึงช่องส่งเอกสารลับระหว่างเขตหวงห้ามกับชั้นใต้ดิน แต่คุณต้องระวัง...”
เขาหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของยามเดินผ่านไปอีกด้านหนึ่ง เขาโน้มตัวลงมาใกล้หูของเธอจนลมหายใจอุ่นๆ กระทบผิวแก้ม
“ส่งข้อความนี้ไปให้เพื่อนของคุณ... บอกเขาว่าให้ระวัง ‘เงาในแสง’ อย่าเชื่อในสิ่งที่แสงสว่างพยายามจะฉายให้เห็น เพราะความจริงอาจซ่อนอยู่ในรอยแยกที่แสงส่องไม่ถึง”
เขายัดเศษกระดาษที่ลงรหัสแสงอย่างรวดเร็วใส่มือเธอ ก่อนจะเดินสวนทางไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เซเลสเทนยืนนิ่งงันอยู่ท่ามกลางความเงียบที่เย็นยะเยือก มือของเธอกำเศษกระดาษนั้นไว้แน่นจนปลายนิ้วซีดขาว
'เงาในแสง'... คำเตือนนี้หมายถึงอะไร? มันคือการทรยศจากภายในสำนักอาลักษณ์ หรือคือแผนการของราชสำนักที่กำลังใช้แสงวิเศษบิดเบือนความจริงกันแน่? เธอต้องรีบใช้เครื่องฉายแสงส่งรหัสนี้ไปให้บรอนเวน ก่อนที่แสงไฟในหอสมุดจะดับลงและทิ้งทุกอย่างไว้ในความมืดที่แท้จริง
เซเลสเทนก้าวเดินต่อไปด้วยฝีเท้าที่รวดเร็วขึ้น ทว่าในใจของเธอกลับเต็มไปด้วยคำถามที่หนักอึ้ง เธอหวังเพียงว่าบรอนเวนจะเข้าใจความหมายที่ซ่อนอยู่ภายใต้คำเตือนนั้น ก่อนที่ความสมดุลที่โลกโหยหาจะถูกทำลายลงด้วยแสงที่ลวงตา
--- เซเลสเทนพยายามส่งข้อความลับหาบรอนเวนในหอสมุดแต่เกือบถูกจับได้โดยเอเลียส ก่อนจะได้รับความช่วยเหลือจากอาลักษณ์ปริศนาที่มอบรหัสลับพร้อมคำเตือนให้ระวัง 'เงาในแสง'