ตอนที่ 17 — รายชื่อใต้แสงผลึก
กลิ่นกระดาษเก่าที่ชื้นแฉะและไอระเหยของน้ำมันตะเกียงในห้องลับใต้หอจดหมายเหตุทำให้บรอนเวนต้องยกแขนเสื้อขึ้นปิดจมูก เธอขยับตะเกียงในมือเพื่อให้แสงสว่างส่องไปยังโต๊ะไม้โอ๊กที่เต็มไปด้วยม้วนกระดาษที่ถูกคลี่ออกอย่างไม่เป็นระเบียบ
“คุณบอกว่าเรากำลังตามหาความจริง” บรอนเวนเอ่ยเสียงต่ำ สายตาจับจ้องไปที่ตราประทับขี้ผึ้งสีแดงสดบนซองจดหมายฉบับหนึ่ง “แต่สิ่งที่ฉันเห็นมีแค่ความวุ่นวายที่จัดระเบียบมาอย่างดีเกินไป เอเลียส”
เอเลียสไม่ตอบในทันที เขาถอนหายใจยาวพลางขยับแว่นสายตาให้เข้าที่ มือที่สั่นเทาเล็กน้อยของเขาหยิบแผ่นกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมาจากกองเอกสาร “ความวุ่นวายไม่ได้เกิดขึ้นเอง บรอนเวน ความวุ่นวายที่สมบูรณ์แบบขนาดนี้ต้องมีคนวางแผน และดูนี่สิ”
เขาชี้ไปที่ตราประทับรูปพัดและดาบไขว้ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำราชสำนักแห่ง Castellane บรอนเวนขมวดคิ้ว “ผู้ว่าจ้างปริศนาที่จ้างเราสืบเรื่องหนังสือไร้ที่มา... คือคนกลุ่มเดียวกับที่กำลังสั่งให้เราทำงั้นเหรอ? ช่างเป็นวงจรที่น่ารำคาญเสียจริง”
“ไม่ใช่แค่การสั่งการธรรมดา” เอเลียสพลิกหน้ากระดาษถัดไป “ดูแบบแปลนนี้สิ มันคือพิมพ์เขียวของโครงการ ‘เรือนกระจกแก้ว’ ที่เพิ่งได้รับอนุมัติงบประมาณลับจากสภาสูง พวกเขาไม่ได้ต้องการแค่ที่เก็บตำรา แต่เขากำลังสร้างสถานีควบคุมแสงผลึกขนาดมหึมา เพื่อใช้พลังงานจากผลึกแก้วเข้มข้นในการ ‘กลั่นกรอง’ คำทำนาย”
บรอนเวนหยิบแบบแปลนขึ้นมาดู เส้นสายที่เขียนด้วยหมึกสีทองระบุตำแหน่งของโครงสร้างแก้วที่ล้อมรอบแกนกลางของเมืองเอลเดอร์เมียร์ “พวกเขาไม่ได้รอให้คำทำนายเกิดขึ้นเอง แต่พวกเขากำลังสร้างเครื่องจักรเพื่อบีบให้มันเกิดขึ้นตามที่ต้องการ” เธอพึมพำ “เหมือนกับการพยายามบังคับให้แสงผลึกส่องสว่างในทิศทางที่กำหนดไว้ล่วงหน้า”
“นั่นคืออาชญากรรมทางเวทมนตร์ที่ร้ายแรงที่สุด” เอเลียสกระซิบ เสียงของเขาสั่นเครือด้วยความโกรธที่พยายามกดทับไว้ “การแทรกแซงกระแสแสงเพื่อเขียนอนาคต คือการทำลายสมดุลของอาลักษณ์แสงทั้งหมด”
บรอนเวนกวาดสายตาไปตามกองเอกสารที่กระจัดกระจาย จนกระทั่งมือของเธอไปหยุดอยู่ที่สมุดบันทึกเล่มเล็กเล่มหนึ่ง ปกของมันทำจากหนังแกะสีดำสนิท เมื่อเปิดออก เธอพบว่ามันไม่ใช่บันทึกประวัติศาสตร์ แต่เป็นบัญชีรายชื่อ
“เอเลียส มาดูนี่” เธอเรียก
เขารีบก้าวเข้ามาใกล้ แสงจากตะเกียงส่องกระทบตัวอักษรที่เขียนด้วยลายมือบรรจง “รายชื่ออาลักษณ์แสงที่ถูกเกณฑ์เข้าโครงการเรือนกระจกแก้ว... นี่มันไม่ใช่การสมัครใจ” บรอนเวนชี้ไปที่หมายเหตุตัวเล็กๆ ข้างชื่อแต่ละคน ‘บังคับใช้มาตรการตรวจสอบความจงรักภักดี’ ‘ข่มขู่ด้วยข้อหาอาชญากรรมทางเวทมนตร์หากปฏิเสธ’
“พวกเขากำลังบีบให้อาลักษณ์ที่เก่งที่สุดต้องกลายเป็นเครื่องมือในการปลอมแปลงประวัติศาสตร์” เอเลียสกัดฟันกรอด “ถ้าความจริงถูกเขียนขึ้นด้วยแสงที่ถูกบิดเบือน ทุกอย่างที่เราเชื่อถือในเอลเดอร์เมียร์จะกลายเป็นเรื่องโกหก”
บรอนเวนไล่สายตาลงมาตามลำดับรายชื่อ เธออ่านชื่อเหล่านั้นด้วยความรวดเร็ว ชื่อของอาลักษณ์อาวุโส ชื่อของนักจดบันทึกระดับกลาง จนกระทั่งสายตาของเธอหยุดกึกอยู่ที่ชื่อหนึ่งที่อยู่เกือบจะท้ายสุดของบัญชีรายชื่อกลุ่มปฏิบัติการพิเศษ
เซเลสเทน (Celeste)
หัวใจของบรอนเวนกระตุกวูบ เธอรู้สึกเหมือนอากาศในห้องใต้ดินถูกสูบออกไปจนหมด “ไม่...”
“มีอะไรหรือ?” เอเลียสถามเมื่อเห็นสีหน้าของเธอเปลี่ยนไป
บรอนเวนไม่ตอบ แต่ยื่นสมุดเล่มนั้นให้เขาด้วยมือที่เย็นเฉียบ เอเลียสมองตามนิ้วของเธอไปที่ชื่อนั้น ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นภายใต้กรอบแว่น “เซเลสเทน... เธอ... เธออยู่ในนี้ด้วยเหรอ?”
“เธอไม่ได้แค่ทำงานที่นี่ เธอถูกบังคับให้เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการควบคุมแสงผลึก” บรอนเวนพูด เสียงของเธอแข็งกร้าวขึ้นเพื่อปกปิดความกังวลที่กำลังกัดกิน “ยัยเด็กนั่นพูดเรื่องเทคนิคผลึกแก้วไม่หยุดเพียงเพราะเธอรักมัน ไม่ใช่เพราะเธออยากจะเปลี่ยนมันให้กลายเป็นอาวุธทางการเมือง”
เอเลียสปิดสมุดเล่มนั้นลงอย่างแรง เสียงปึกดังสะท้อนไปตามผนังหิน “เราต้องรีบไปหาเธอ ก่อนที่พวกเขาจะใช้ประโยชน์จากความเชี่ยวชาญของเธอไปมากกว่านี้ หรือก่อนที่เธอจะถูกกำจัดทิ้งหากเธอเริ่มสงสัย”
บรอนเวนเก็บสมุดเล่มนั้นซ่อนไว้ในเสื้อคลุมของเธออย่างรวดเร็ว เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเอเลียส แววตาของเธอไม่ได้มีความลังเลเหลืออยู่ “เราจะไม่แค่หาตัวเธอ แต่เราจะลากไส้ไอ้พวกที่ใช้ชื่อเธอเป็นข้ออ้างในการทำเรื่องสกปรกนี่ด้วย ฉันสัญญา”
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มคนจำนวนมากก็ดังขึ้นจากทางเดินด้านบน ตามด้วยเสียงเหล็กกระทบกันของชุดเกราะอาลักษณ์รักษาการณ์
“พวกมันมาแล้ว” บรอนเวนกระซิบพลางคว้าตะเกียง “ทางออกลับทางทิศตะวันตก เอเลียส ไป!”
ขณะที่พวกเขากำลังจะพุ่งตัวออกจากห้อง ประตูไม้หนาหนักของห้องลับก็ถูกกระแทกอย่างแรงจนเกิดเสียงดังสนั่น พร้อมกับแสงสว่างจ้าจากไม้เท้าเวทมนตร์ที่ส่องทะลุผ่านช่องประตูเข้ามา
--- บรอนเวนและเอเลียสค้นพบหลักฐานว่าราชสำนักกำลังสร้างเรือนกระจกแก้วเพื่อควบคุมคำทำนาย และพบว่าเซเลสเทนถูกบังคับให้เข้าร่วมโครงการนี้ ทั้งคู่จึงตัดสินใจออกตามหาเธอท่ามกลางการไล่ล่าของเจ้าหน้าที่