โรงเตี๊ยมแห่งผู้แสวงบุญ

ตอนที่ 169 — เสียงกระซิบจากแกนกลาง

พื้นป่าโลหะชีวภาพสะท้อนแสงจันทร์หม่นหมอง ราวกับผืนน้ำมันที่แผ่ขยายออกไปสุดลูกหูลูกตา Anwen ก้าวเดินอย่างระมัดระวัง แขนข้างซ้ายที่กลายเป็นโลหะโบราณสั่นสะท้านแผ่วเบา เป็นจังหวะเดียวกับเสียงกระซิบที่ดังแว่วมาจากเบื้องล่าง เสียงนั้นราวกับเป็นเสียงเรียกจากแกนกลางของโลกที่กำลังตื่นขึ้น ปลุกเร้าพลังงานที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในตัวเธอ

“Fin… นายได้ยินไหม?” Anwen เอ่ยเสียงแหบพร่า ดวงตาคู่คมกวาดมองไปรอบกาย แม้จะเป็นป่าที่เต็มไปด้วยโครงสร้างโลหะและชีวภาพที่บิดเบี้ยว แต่เธอก็ยังคงสัมผัสได้ถึงความคุ้นเคยบางอย่าง ราวกับว่าที่นี่เคยเป็นส่วนหนึ่งของโรงเตี๊ยม ‘The Pilgrims’ Rest’ ของเธอมาก่อน

Fin เด็กหนุ่มคนครัวผู้เงียบขรึม พยักหน้ารับ ดวงตาของเขามีแววตื่นตระหนกแต่ก็ยังคงฉายประกายความมุ่งมั่น “ได้ยินครับ… มันดังขึ้นเรื่อยๆ เหมือนมีบางอย่างกำลังจะ… ระเบิด” เขากลืนน้ำลายฝืดๆ มองไปรอบตัวด้วยความหวาดระแวง

“ไม่ใช่การระเบิด… มันคือการตื่นขึ้น” Anwen ปรับน้ำเสียงให้มั่นคงขึ้น พยายามปลุกปลอบทั้งตัวเองและ Fin “จุดรวมจิต… มันไม่ใช่สถานที่ แต่เป็นจิตสำนึกที่เชื่อมโยงกับแกนกลางโลก”

เธอจำคำพูดของ ‘ผู้เฝ้ามอง’ ได้ มันคือการเปิดเผยที่บีบคั้นหัวใจ แต่ขณะเดียวกันก็มอบความหวังอันริบหรี่ให้เธอ การเป็น ‘ผู้ถักทอความโกลาหล’ ไม่ได้หมายถึงการทำลายล้าง แต่คือการสร้างสมดุลระหว่างระเบียบที่เย็นชาของ ‘ผู้เฝ้ามอง’ และความมีชีวิตชีวาของโลกใบนี้

ทันใดนั้น พื้นป่าโลหะเบื้องหน้าก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เถาวัลย์โลหะที่เคยดูเหมือนจะหยุดนิ่ง กลับเริ่มขยับตัวราวกับมีชีวิต เสียงหึ่งๆ ดังขึ้นมาจากทุกทิศทุกทาง Anwen ยกแขนข้างซ้ายขึ้นมา มือโลหะของเธอกำวัตถุปริศนาที่เรืองแสงสีทองในมือแน่น

“พวกมันมาแล้ว” Fin ร้องเสียงหลง เมื่อเห็นเงาร่างที่คล้ายกับสัตว์ร้ายโลหะกึ่งชีวภาพกำลังคืบคลานออกมาจากรอยแยกบนพื้นดิน ดวงตาสีแดงฉานของพวกมันจ้องมองมาที่ Anwen และ Fin ราวกับเป็นเหยื่อที่รอการสังหาร

Anwen สูดหายใจเข้าลึกๆ รู้สึกถึงพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในแขนซ้ายของเธอ พลังงานนั้นผสมผสานกับวัตถุปริศนาในมือ สร้างคลื่นพลังที่มองไม่เห็นแผ่ออกไปรอบตัว “เราต้องไปต่อ… ไปให้ถึงแกนกลาง… เพื่อหยุดยั้งพวกมัน”

เธอพยักหน้าให้กับ Fin “จับมือฉันไว้… อย่าปล่อยเด็ดขาด”

Fin พยักหน้ารับอย่างแข็งขัน มือเล็กๆ ของเขาประสานเข้ากับมือของ Anwen อย่างมั่นคง ถึงแม้จะหวาดกลัว แต่เขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งไปพร้อมกับ Anwen

ทันใดนั้น ร่างของ Anwen ก็เปล่งแสงสีทองเจิดจ้า วัตถุปริศนาในมือของเธอส่องประกายราวกับดวงอาทิตย์ขนาดย่อม พลังงานจากแกนกลางโลกที่กำลังตื่นขึ้นดูดกลืนเธอเข้าไป ร่างกายของเธอกลายเป็นส่วนหนึ่งของกระแสพลังงานที่บ้าคลั่งนั้น

“Anwen!” Fin ตะโกนสุดเสียง เขารู้สึกถึงแรงดึงดูดมหาศาลที่พยายามฉุดกระชากเขาออกจากมือของ Anwen แต่เขาก็กัดฟันแน่น ไม่ยอมปล่อย

“อย่า… ปล่อย…” Anwen เอ่ยเสียงแผ่วเบา ก่อนที่ภาพรอบตัวของเธอจะพร่าเลือนและหายไปในที่สุด

Fin พบว่าตัวเองลอยคว้างอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าที่มืดมิด แสงสว่างจาก Anwen จางหายไป เหลือเพียงความเงียบงันและความรู้สึกโดดเดี่ยวที่เข้าครอบงำ เขาพยายามมองหา Anwen แต่กลับพบเพียงความมืดมิดที่ไร้ที่สิ้นสุด

“Anwen… ได้โปรด…” เสียงของเขาขาดหายไปในความว่างเปล่า

ขณะเดียวกัน ณ จุดที่ Anwen เคยยืนอยู่ โครงสร้างโลหะชีวภาพเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแยกบนพื้นดินเปิดออก เผยให้เห็นแสงสีทองสว่างจ้าที่กำลังปั่นป่วนอย่างบ้าคลั่ง เสียงกระซิบจากแกนกลางโลกดังขึ้นเรื่อยๆ กลายเป็นเสียงคำรามที่ทรงพลัง เสียงนั้นบ่งบอกถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่กำลังจะมาถึง และ Anwen ก็ได้กลายเป็นจุดศูนย์กลางของการเปลี่ยนแปลงนั้น

ในอีกฟากหนึ่งของโลกที่บิดเบี้ยว ‘ผู้เก็บเกี่ยว’ ที่กำลังไล่ล่า Anwen มาตลอดทาง หยุดชะงัก พวกมันสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของพลังงานที่รุนแรง ซึ่งบ่งบอกถึงการปรากฏตัวของ ‘ผู้ถักทอความโกลาหล’ ในรูปแบบที่ทรงพลังยิ่งกว่าเดิม คำสั่งสุดท้ายจาก ‘ผู้เฝ้ามอง’ ดังขึ้นในจิตสำนึกของพวกมัน: “กำจัดทุกสิ่งที่เป็นตัวแทนของความโกลาหล”

ภาคีระเบียบเหล็กที่เฝ้ามองดูจากเบื้องบน ต่างรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนที่ส่งผลกระทบต่อสมดุลอันเปราะบางของโลกใหม่นี้ การตื่นขึ้นของพลังงานจากแกนกลางโลกและการปรากฏตัวของ ‘ผู้ถักทอความโกลาหล’ ที่สมบูรณ์แบบได้ปลุกบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมให้ตื่นขึ้น… และมันกำลังเคลื่อนที่เข้ามา

Anwen รู้สึกว่าร่างกายของเธอกำลังถูกฉีกกระชากออกเป็นชิ้นๆ เธอไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะไปที่ไหน แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้คือ การต่อสู้เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น และชะตากรรมของ Alcoron ขึ้นอยู่กับเธอ… และความโกลาหลที่เธอเป็นตัวแทน

--- Anwen ถูกดึงเข้าสู่แกนกลางโลก ณ จุดรวมจิต กลายเป็น ‘ผู้ถักทอความโกลาหล’ อย่างสมบูรณ์ ขณะที่ Fin ต้องเผชิญหน้ากับความว่างเปล่าเพียงลำพัง และการปรากฏตัวของ ‘ผู้เก็บเกี่ยว’ ที่กลับมาพร้อมคำสั่งใหม่บ่งบอกถึงภัยคุกคามที่ใหญ่หลวงกว่าเดิม