ตอนที่ 165 — เศษเสี้ยวแห่งจิตสำนึก
ลมหนาวพัดโชยมาปะทะใบหน้าของ Anwen กลิ่นไอเย็นผสมผสานกับกลิ่นอับชื้นของซากปรักหักพัง ก่อเกิดเป็นบรรยากาศที่หนักอึ้งจนแทบจะจับต้องได้ แขนข้างซ้ายที่บัดนี้กลายเป็นโลหะโบราณเย็นเฉียบเสียดสีกับเนื้อผ้าที่ขาดวิ่นของเสื้อคลุม เธอก้าวเท้าอย่างระมัดระวังไปบนพื้นดินที่เต็มไปด้วยเศษอิฐและซากโครงสร้างที่เคยเป็นเมืองหลวงอันรุ่งเรือง บัดนี้มีเพียงซากปรักหักพังที่บ่งบอกถึงความรุ่งโรจน์ในอดีต คล้ายกับเศษเสี้ยวของความทรงจำที่กระจัดกระจายอยู่ในห้วงความคิดของเธอ
Fin เดินตามมาติดๆ ดวงตาของเด็กหนุ่มฉายแววระแวดระวัง เขากระชับอาวุธในมือแน่น แม้ว่าทุกอย่างรอบตัวจะดูเงียบสงัด แต่ Anwen รู้ดีว่าความเงียบสงัดนี้เป็นเพียงภาพลวงตา ภายใต้ผืนดินที่แตกร้าวนี้ พลังงานอันมหาศาลกำลังคุกรุ่น พร้อมที่จะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ เสียงกระซิบจากแกนกลางโลกดังแว่วมาในโสตประสาทของเธอ ราวกับเสียงเรียกอันเย้ายวนจากอดีตกาล เสียงนั้นกระตุ้นรอยจารึกบนแขนโลหะของเธอให้สั่นไหวเบาๆ
“เรามาไกลเกินกว่าจะถอยหลังแล้วใช่ไหม?” Fin เอ่ยถาม เสียงของเขาเบาจนแทบจะกลืนหายไปกับเสียงลม
Anwen เหลือบมองเด็กหนุ่ม พลางพยักหน้าอย่างเชื่องช้า “ใช่ เรามาไกลเกินกว่าจะหวนกลับ” ดวงตาของเธอจับจ้องไปยังเบื้องหน้า ซากอาคารสูงตระหง่านที่บิดเบี้ยวผิดรูปทรง ราวกับถูกบีบคั้นจนเสียรูปทรงไปตลอดกาล “แต่เราจะไปต่อ”
พวกเขาก้าวเข้าไปในใจกลางของซากปรักหักพังที่ปกคลุมไปด้วยเถาวัลย์โลหะชีวภาพ โครงสร้างที่เคยเป็นเสาหลักของเมืองหลวง บัดนี้ถูกพันธนาการด้วยสายใยโลหะที่เรืองแสงสีเขียวอ่อนๆ กลิ่นอายของพลังงานที่แปลกประหลาดแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ
“นั่นมัน…” Fin ชี้ไปยังใจกลางของซากปรักหักพัง ที่ซึ่งแสงสีทองอันเจิดจ้าส่องประกายออกมาจากรอยแยกขนาดใหญ่บนพื้นดิน แสงนั้นสว่างจ้าจนแทบจะแสบตา แต่ Anwen กลับรู้สึกคุ้นเคยกับมันอย่างประหลาด ราวกับว่าแสงนั้นคือจุดหมายปลายทางที่เธอตามหามาตลอด
“จุดรวมจิต” Anwen เอ่ยขึ้นเบาๆ เสียงของเธอแฝงไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งความหวัง ความกลัว และความเข้าใจในชะตากรรมที่กำลังจะมาถึง “มันอยู่ที่นั่น”
ขณะที่พวกเขากำลังจะก้าวเข้าไปใกล้ ร่างเงาขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นจากรอยแยกแห่งแสง ดวงตาของมันทอประกายสีแดงฉานราวกับถ่านเพลิงที่ลุกโชน มันคือ 'ผู้เก็บเกี่ยว' สิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อกำจัดทุกสิ่งที่เป็นตัวแทนของความโกลาหล
“เจ้าเข้ามาผิดที่แล้ว ผู้ถักทอ” เสียงของ 'ผู้เก็บเกี่ยว' ดังก้องไปทั่วบริเวณ ก้องกังวานด้วยอำนาจที่ไม่อาจปฏิเสธได้ “ระเบียบกำลังจะถูกสถาปนาขึ้นใหม่”
Anwen ก้าวไปข้างหน้า ยืนขวางระหว่าง Fin และ 'ผู้เก็บเกี่ยว' แขนข้างซ้ายของเธอเปล่งประกายด้วยพลังงานโบราณที่เชื่อมต่อกับแกนกลางของโลก
“ข้าไม่ยอมให้เจ้าทำลายสิ่งที่มีชีวิต” Anwen กล่าว น้ำเสียงของเธอหนักแน่นและเด็ดเดี่ยว “ความโกลาหลคือชีวิต ชีวิตคือความเปลี่ยนแปลง”
การปะทะกันระหว่าง Anwen และ 'ผู้เก็บเกี่ยว' เริ่มต้นขึ้น พลังงานจากแขนโลหะของ Anwen ปะทะเข้ากับพลังแห่งระเบียบของ 'ผู้เก็บเกี่ยว' เกิดเป็นคลื่นพลังงานที่สั่นสะเทือนไปทั่วบริเวณ ซากปรักหักพังรอบข้างเริ่มสั่นคลอน เศษอิฐและเถาวัลย์โลหะร่วงหล่นลงมา
Anwen รู้สึกได้ถึงพลังงานอันมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ภายในตัวเธอ มันคือพลังงานที่หลอมรวมจากแกนกลางโลกและเศษเสี้ยวความทรงจำอันแปรปรวนของเธอ พลังงานนั้นกำลังโหมกระหน่ำ สั่นสะเทือนราวกับจะฉีกกระชากความเป็นจริงออกเป็นชิ้นๆ
“เจ้าไม่เข้าใจ” 'ผู้เก็บเกี่ยว' กล่าวขณะที่มันปัดป้องการโจมตีของ Anwen “ระเบียบคือความสมบูรณ์แบบ ความโกลาหลคือความผิดพลาด”
“ความสมบูรณ์แบบของเจ้าคือความตาย” Anwen สวนกลับ เธอรวบรวมพลังทั้งหมดที่มี ปลดปล่อยมันออกมาเป็นคลื่นพลังงานสีทองที่สว่างจ้า
คลื่นพลังงานนั้นพุ่งเข้าปะทะกับ 'ผู้เก็บเกี่ยว' อย่างรุนแรง เกิดเป็นแสงสว่างวาบไปทั่วบริเวณ จนบดบังทุกสิ่ง
เมื่อแสงสว่างจางลง Anwen พบว่า 'ผู้เก็บเกี่ยว' ได้หายไป ร่างของมันสลายไปกับพลังงานที่เธอปลดปล่อยออกมา
“สำเร็จแล้ว…” Fin พึมพำด้วยความโล่งอก
แต่ Anwen กลับรู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่างที่ผิดปกติ รอยจารึกบนแขนโลหะของเธอสั่นไหวอย่างรุนแรงกว่าเดิม ราวกับว่ามันกำลังตอบสนองต่อบางสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น
“ยังไม่จบ” Anwen กล่าว เสียงของเธอแหบพร่า
เบื้องหน้าของเธอ แสงสีทองจากรอยแยกบนพื้นดินเริ่มสว่างจ้าขึ้นอีกครั้ง มันสว่างจ้าจนแทบจะกลืนกินทุกสิ่งรอบกาย
“นั่นคือ…” Fin ชี้ไปยังรอยแยกด้วยความตกตะลึง
“จุดรวมจิต” Anwen กล่าว “มันกำลังเรียกหาข้า”
เธอรู้สึกถึงแรงดึงดูดอันมหาศาลที่กำลังฉุดรั้งเธอเข้าไปในรอยแยกแห่งแสง
“Anwen!” Fin ตะโกนร้อง
แต่ Anwen ไม่สามารถตอบสนองได้อีกต่อไป ร่างของเธอค่อยๆ ถูกดูดกลืนเข้าไปในแสงสว่างนั้น
เมื่อทุกอย่างดับวูบลง Anwen ก็พบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ที่ซากปรักหักพังอีกต่อไป
เธออยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าอันกว้างใหญ่ไพศาล รอบตัวเธอเต็มไปด้วยดวงดาวระยิบระยับ และเส้นใยแสงสีทองที่เชื่อมโยงกันเป็นโครงข่ายอันซับซ้อน
“ยินดีต้อนรับ ผู้ถักทอ” เสียงอันเยือกเย็นแต่เปี่ยมด้วยอำนาจดังขึ้นจากทุกทิศทุกทาง
Anwen มองไปรอบตัว แต่ไม่พบสิ่งใดที่จะระบุที่มาของเสียงได้
“ข้าคือ 'ผู้เฝ้ามอง' และนี่คือจิตสำนึกที่เชื่อมโยงกับแกนกลางของโลก” เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง “เจ้าได้พิสูจน์แล้วว่าคู่ควร”
“คู่ควรกับอะไร?” Anwen ถาม เสียงของเธอสั่นเครือ
“คู่ควรกับการเป็นส่วนหนึ่งของระเบียบอันสมบูรณ์แบบ” 'ผู้เฝ้ามอง' กล่าว
Anwen รู้สึกได้ถึงพลังงานอันมหาศาลที่กำลังหลั่งไหลเข้ามาสู่ตัวเธอ มันคือพลังงานจากแกนกลางโลก ผสมผสานกับพลังงานแห่งระเบียบอันบริสุทธิ์
“เจ้าคือ 'ผู้ถักทอความโกลาหล' แต่บัดนี้ เจ้าจะกลายเป็น 'ผู้หลอมรวมระเบียบ'” 'ผู้เฝ้ามอง' กล่าว
Anwen รู้สึกราวกับว่าร่างกายของเธอกำลังจะแตกสลาย ถูกฉีกกระชากออกเป็นเสี่ยงๆ
“ไม่!” เธอตะโกนร้อง
เธอพยายามรวบรวมพลังทั้งหมดที่มี พลังแห่งความโกลาหลที่เธอได้ปลุกขึ้นมา พลังแห่งเศษเสี้ยวความทรงจำอันแปรปรวนของเธอ
“ข้าคือ Anwen!” เธอประกาศก้อง “ข้าคือผู้ถักทอความโกลาหล!”
การต่อสู้ภายในจิตสำนึกอันกว้างใหญ่นี้เริ่มต้นขึ้น Anwen ต่อสู้กับพลังแห่งระเบียบของ 'ผู้เฝ้ามอง' ด้วยพลังแห่งความโกลาหลของเธอ
แสงสว่างวาบไปทั่วบริเวณ เสียงคำรามดังก้องไปทั่วความว่างเปล่า
ท่ามกลางการต่อสู้อันดุเดือด Anwen รู้สึกได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่น่าสะพรึงกลัวกว่าเดิม กำลังจะตื่นขึ้น
มันคือ 'ผู้เก็บเกี่ยว' แห่งระเบียบใหม่ และบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น กำลังเคลื่อนไหวอยู่เบื้องหลังม่านแห่งความเป็นจริง
Anwen รู้ดีว่า นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ที่แท้จริง ชะตากรรมของโลกและความเป็นจริงทั้งหมด ขึ้นอยู่กับเธอ… ผู้ถักทอความโกลาหล… และผู้หลอมรวมระเบียบ… ที่กำลังจะถูกสร้างขึ้น
--- Anwen เข้าสู่ 'จุดรวมจิต' ซึ่งเป็นจิตสำนึกที่เชื่อมโยงกับแกนกลางโลก เธอต่อสู้กับ 'ผู้เก็บเกี่ยว' และยอมรับบทบาท 'ผู้ถักทอความโกลาหล' แต่กลับถูก 'ผู้เฝ้ามอง' ดึงเข้าสู่กระบวนการหลอมรวมระเบียบใหม่ ท่ามกลางการตื่นขึ้นของพลังอันน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิม