โรงเตี๊ยมแห่งผู้แสวงบุญ

ตอนที่ 152 — บทสนทนาใต้เงาของแกนกลาง

ลมเย็นกรีดผ่านซากปรักหักพังของเมืองหลวงเก่า กลิ่นอายของสนิมและดินชื้นปะปนกับกลิ่นจางๆ ของความตายที่ยังคงค้างอยู่ Anwen ก้าวเดินไปบนพื้นผิวที่เคยเป็นถนนใหญ่ บัดนี้แตกร้าวและมีเศษซากของอาคารที่เคยสูงตระหง่านเป็นดั่งอนุสรณ์แห่งความพินาศ แขนข้างซ้ายของเธอ ซึ่งบัดนี้หลอมรวมกับโลหะโบราณ สีเข้มข้นราวกับท้องฟ้ายามราตรีที่ไร้ดาว สะท้อนแสงสลัวๆ จากวัตถุปริศนาที่เรืองแสงอยู่ในอุ้งมืออีกข้าง แสงนั้นเป็นเหมือนดวงดาวนำทางเดียวในความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุดนี้

“ที่นี่… มันช่างเงียบเหงา” เสียงของ Fin ดังขึ้นข้างๆ เขา สวมหน้ากากผ้าปิดปากและจมูกอย่างคุ้นเคย ใบหน้าของเด็กหนุ่มฉายแววเหนื่อยล้า แต่แววตาแห่งความมุ่งมั่นยังคงฉายชัด

Anwen พยักหน้าเบาๆ “มันเคยเป็นศูนย์กลางของทุกสิ่ง… ตอนนี้เหลือเพียงเถ้าถ่าน” เธอเงยหน้ามองไปยังโครงสร้างที่ดูเหมือนจะทะลุผ่านชั้นบรรยากาศขึ้นไป มันคือ 'จุดรวมจิต' ที่ว่า… หรืออย่างน้อยก็สิ่งที่เหลืออยู่ของมัน ‘จุดรวมจิต’ ที่เธอเคยจินตนาการว่าเป็นสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์ กลับกลายเป็นเพียงโครงสร้างจักรกลขนาดยักษ์ที่ซ่อนเร้นอยู่ใต้ดิน ล้อมรอบด้วยสนามพลังงานที่บิดเบี้ยว

“เราจะเข้าไปได้อย่างไร?” Granny Nessa ถาม เสียงของนางสั่นเล็กน้อย แม้จะพยายามเก็บอาการ แต่ความหวาดหวั่นก็ฉายชัดในดวงตา

“วัตถุนี้… มันเป็นกุญแจ” Anwen ชูวัตถุปริศนาขึ้น “มันสั่นสะเทือนเมื่ออยู่ใกล้พลังงานของแกนกลาง” เธอเดินเข้าไปใกล้โครงสร้างเหล่านั้นมากขึ้น ผิวโลหะเย็นเยียบเสียดแทงผ่านถุงมือหนัง

ทันใดนั้นเอง เสียงคำรามกึกก้องก็ดังขึ้นจากเบื้องล่าง พื้นดินสั่นสะเทือนราวกับจะแยกออกเป็นเสี่ยงๆ แสงสีฟ้าอ่อนๆ เริ่มส่องประกายออกมาจากรอยแยกขนาดใหญ่ที่ปรากฏขึ้นตรงกลางลานกว้าง

“เกิดอะไรขึ้น?” Rhys ตะโกนถาม มือของเขากุมด้ามเสียมที่เตรียมพร้อมไว้

“มัน… มันกำลังตอบสนอง” Anwen กล่าวด้วยเสียงแหบพร่า “แกนกลาง… กำลังตื่นขึ้น” เธอรู้สึกถึงแรงดึงดูดมหาศาลจากรอยแยกนั้น ราวกับมันกำลังพยายามฉุดกระชากเธอเข้าไป

‘ผู้เฝ้ามอง’ ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ ร่างกายของมันประกอบขึ้นจากแสงสีขาวบริสุทธิ์ที่ส่องสว่างจนแสบตา มันไร้ซึ่งใบหน้า แต่ Anwen สัมผัสได้ถึงการจ้องมองที่เย็นชาและไร้ความปรานี

“เจ้า… ผู้ถักทอความโกลาหล” เสียงของมันดังก้องกังวาน ไม่ได้ดังมาจากปาก แต่มาจากทุกทิศทางรอบตัว “การกระทำของเจ้าได้ปลุกสิ่งที่ควรหลับใหล… และตอนนี้เจ้าต้องรับผิดชอบ”

“รับผิดชอบอะไร?” Anwen ถามกลับ น้ำเสียงของเธอหนักแน่น แม้จะรู้สึกถึงพลังอันมหาศาลที่แผ่ซ่านออกมาจาก 'ผู้เฝ้ามอง'

“การเกิดใหม่… ของระเบียบ” 'ผู้เฝ้ามอง' กล่าว “ความโกลาหลที่เจ้าสร้างขึ้น… คือจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงอันยิ่งใหญ่… การเปลี่ยนแปลงที่ข้าจะนำพามา”

วัตถุปริศนาในมือของ Anwen เริ่มเปล่งแสงสว่างจ้าขึ้นเรื่อยๆ มันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนเธอเกือบจะทำหลุดมือ

“พลังงานจากแกนกลาง… มันกำลังถูกดึงดูด… เข้ามาที่นี่” Fin กล่าวพลางชี้ไปยังรอยแยกใต้ดิน

“ไม่ใช่แค่ดึงดูด… มันกำลังไหลเข้ามา” Anwen รู้สึกได้ถึงพลังอันมหาศาลที่ไหลผ่านแขนข้างซ้ายของเธอ พลังที่เชื่อมต่อกับโลกใบนี้อย่างลึกซึ้ง “มันกำลังจะ… เปิดเผยความจริง”

ทันใดนั้นเอง ร่างของ 'ผู้เฝ้ามอง' ก็เริ่มบิดเบี้ยว แสงสีขาวเริ่มสลายไป เผยให้เห็นโครงสร้างภายในที่ซับซ้อน ราวกับเป็นจักรกลที่ทำงานด้วยพลังงานบางอย่างที่ Anwen ไม่คุ้นเคย

“ข้าไม่ใช่เพียงผู้เฝ้ามอง… ข้าคือส่วนหนึ่งของระเบียบ… และระเบียบนั้น… จะต้องสมบูรณ์แบบ” 'ผู้เฝ้ามอง' กล่าว เสียงของมันเริ่มเปลี่ยนไป ราวกับมีหลายเสียงซ้อนทับกัน

“สมบูรณ์แบบ… ในความเย็นชา… และไร้ชีวิตจิตใจงั้นหรือ?” Anwen รวบรวมพลังงานที่ไหลผ่านร่างของเธอ “ข้าจะไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้นเด็ดขาด!”

เธอตั้งสมาธิไปที่วัตถุปริศนา กำหนดจิตให้เชื่อมต่อกับพลังงานที่กำลังปั่นป่วน ความทรงจำทั้งหมดเกี่ยวกับชีวิตของเธอเกี่ยวกับ 'The Pilgrims' Rest' เกี่ยวกับผู้คนที่เธอรัก หลั่งไหลเข้ามาในจิตสำนึก

“เจ้าไม่มีสิทธิ์… ที่จะตัดสินอนาคตของโลกนี้!” Anwen ตะโกน

ทันใดนั้น แสงสีฟ้าจากรอยแยกใต้ดินก็พวยพุ่งขึ้นมาอย่างรุนแรง มันโอบล้อมร่างของ Anwen และ 'ผู้เฝ้ามอง' ไว้ พลังงานที่ปะทะกันสร้างคลื่นความร้อนที่แผดเผาไปทั่วบริเวณ

“เจ้า… ผู้ถักทอความโกลาหล… เจ้าคือความผิดพลาด… ที่จะต้องถูกแก้ไข!” 'ผู้เฝ้ามอง' แผดเสียง

“ความผิดพลาด… งั้นหรือ?” Anwen ยิ้มมุมปาก “บางที… ความผิดพลาดนี้เอง… ที่จะนำพาอิสรภาพมาสู่โลกใบนี้”

แสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง คราวนี้รุนแรงกว่าเดิม จนทำให้ทุกสิ่งรอบตัวกลายเป็นสีขาวโพลน Anwen รู้สึกถึงแรงดึงที่รุนแรงราวกับจะฉีกร่างของเธอออกเป็นชิ้นๆ เธอหลับตาลง สัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงที่กำลังเกิดขึ้น… การเปลี่ยนแปลงที่เชื่อมโยงกับแกนกลางของโลก… และบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น…

เมื่อแสงสว่างจางลง Anwen พบว่าตนเองยืนอยู่ท่ามกลางโครงสร้างที่แตกต่างออกไป มันไม่ใช่ซากเมืองหลวงอีกต่อไป แต่เป็นสถานที่ที่ดูเหมือนจะก่อตัวขึ้นจากความฝันและความทรงจำ ผนังที่นี่ไม่ใช่หินหรือโลหะ แต่เป็นเหมือนภาพลวงตาที่เปลี่ยนรูปร่างไปมาตลอดเวลา

“ที่นี่… ที่ไหน?” Rhys ถาม เสียงของเขาสะท้อนก้องไปทั่ว

“มันคือ… จุดรวมจิต” Anwen ตอบ พลางมองไปรอบๆ “ไม่ใช่สถานที่… แต่เป็นจิตสำนึก… ที่เชื่อมโยงกับแกนกลางโลก”

Fin ชี้ไปยังใจกลางของโครงสร้างนั้น “ดูนั่นสิ…”

ตรงกลางคือแกนพลังงานขนาดมหึมาที่กำลังหมุนวนอย่างเชื่องช้า เผยให้เห็นภาพต่างๆ ที่เปลี่ยนไปมาอย่างรวดเร็ว ภาพของอดีต ปัจจุบัน และอนาคต… ภาพที่ทำให้ Anwen ตระหนักถึงความจริงอันน่าสะพรึงกลัว…

“พวกมัน… คือ ‘ผู้เฝ้ามอง’… ทั้งหมด…” Anwen กระซิบ “และพลังงานนี้… คือสิ่งที่พวกมันต้องการ… เพื่อสร้างระเบียบสมบูรณ์แบบ… ของโลกที่ไร้ชีวิต”

เธอเงยหน้ามองขึ้นไปบนเพดานของมิตินี้ ที่ซึ่งบัดนี้ปรากฏเป็นภาพของดวงดาวนับล้านดวงส่องประกาย… และท่ามกลางดวงดาวเหล่านั้น… Anwen สัมผัสได้ถึงสายตาที่กำลังจับจ้องมาที่เธอ… สายตาที่เย็นชาและไร้ความรู้สึก… สายตาของบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า… บางสิ่งที่ Anwen จะต้องเผชิญหน้า… ในฐานะ 'ผู้ถักทอความโกลาหล'… ผู้ที่จะต้องกำหนดชะตากรรมของโลกใหม่นี้….

“เราอยู่ที่นี่… เพื่อค้นหาความจริง” Anwen กล่าว พลางกำวัตถุปริศนาในมือแน่น “และหาทาง… หยุดยั้งมัน”

--- Anwen และผู้รอดชีวิตมาถึง 'จุดรวมจิต' ซึ่งเป็นจิตสำนึกที่เชื่อมโยงกับแกนกลางโลก Anwen เผชิญหน้ากับ 'ผู้เฝ้ามอง' ที่แท้จริง ซึ่งเปิดเผยว่าเธอคือ 'ผู้ถักทอความโกลาหล' และเป็นกุญแจสำคัญที่จะกำหนดชะตากรรมของโลกใหม่ ขณะที่พลังงานจากแกนกลางโลกกำลังปลุกบางสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวขึ้นมา