ตอนที่ 145 — เสียงสะท้อนจากแกนกลาง
เศษเสี้ยวของแสงสว่างที่เคยสว่างจ้าบัดนี้เลือนรางลง ทิ้งไว้เพียงไออุ่นที่แผ่วเบาเกาะกินผิวโลหะที่เย็นเฉียบของ Anwen เธอพยายามขยับนิ้วที่เริ่มแข็งกระด้าง ความรู้สึกราวกับว่าเส้นเลือดที่เคยสูบฉีดชีวิตกำลังถูกแทนที่ด้วยของเหลวหนืดหนืดที่ไม่คุ้นเคย เสียงหึ่งๆ ของเครื่องจักรโบราณที่เคยดังสนั่น บัดนี้กลายเป็นเสียงกระซิบแผ่วเบา ราวกับมันกำลังจะดับลง หรือไม่ก็กำลังหลับใหล...
"นี่มัน..." เสียงของเธอแหบพร่า ก้องกังวานในโถงที่เคยเต็มไปด้วยพลังงานอันมหาศาล บัดนี้กลับเงียบสงัดจนน่าอึดอัด เธอพยายามลุกขึ้นยืน แต่ร่างกายครึ่งโลหะของเธอก็ยังคงเชื่องช้าและแข็งเกร็ง ไม่เหมือนครั้งก่อนๆ ที่แม้จะเปลี่ยนสภาพไปมาก แต่ก็ยังคงความคล่องแคล่วอยู่บ้าง
"เหมือนกับว่า... ทุกอย่างกำลังจะจบลง" ประโยคนี้ลอยเข้ามาในความคิด ก่อนที่ Anwen จะปัดมันออกไปอย่างรวดเร็ว เธอไม่เคยยอมแพ้ให้กับโชคชะตาได้ง่ายๆ แม้ว่าสถานการณ์จะเลวร้ายเพียงใดก็ตาม
เธอสำรวจตัวเอง รอยจารึกที่เคยส่องสว่างบนแขนข้างซ้าย ตอนนี้กลับมืดมิดและจางลงจนแทบมองไม่เห็น มีเพียงร่องรอยจางๆ ที่บ่งบอกว่าเคยมีอะไรบางอย่างอยู่ที่นั่น พลังงานที่เคยไหลเวียนในกายเริ่มนิ่งสงบ ราวกับเครื่องจักรที่กำลังจะหยุดทำงาน
"ไม่... ยังไม่จบ" เธอพึมพำ พยายามรวบรวมสติที่กระจัดกระจายไปทั่ว 'เศษเสี้ยวแห่งความทรงจำ' ที่เธอเคยใช้เป็นเกราะป้องกัน ตอนนี้ดูเหมือนจะพร่าเลือนไปตามกาลเวลา และพลังงานที่เคยเชื่อมต่อกับเครื่องจักรโบราณก็ดูเหมือนจะอ่อนแอลง
ทันใดนั้น แรงสั่นสะเทือนที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากเบื้องลึกของพื้นโถง ไม่ใช่แรงสั่นสะเทือนรุนแรงเหมือนครั้งที่เครื่องจักรโบราณตื่นขึ้น แต่เป็นจังหวะที่สม่ำเสมอ เหมือนเสียงหัวใจที่กำลังเต้นช้าๆ แต่หนักแน่น
"แกนกลาง..." Anwen เอ่ยชื่อนั้นออกมาด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะอธิบาย มันไม่ใช่แค่เครื่องจักรอีกต่อไป มันกำลังมีชีวิต...
ขณะที่เธอประมวลผลข้อมูลที่ถาโถมเข้ามาในสมอง ร่างของ 'ผู้เก็บเกี่ยว' ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธออย่างเงียบเชียบ ในร่างที่ดูเหมือนเทพเจ้าจักรกลที่สมบูรณ์แบบอีกครั้ง ดวงตาที่ส่องแสงสีฟ้าเย็นเยียบจ้องมองมาที่ Anwen ราวกับกำลังประเมินค่า
"เจ้า... ยังคงอยู่" เสียงของมันราบเรียบไร้อารมณ์ แต่กลับแฝงไปด้วยอำนาจที่ทำให้ Anwen รู้สึกถึงความกดดันที่มองไม่เห็น
"แล้วเจ้าล่ะ?" Anwen ถามกลับอย่างท้าทาย แม้ว่าร่างกายของเธอจะอ่อนล้า แต่เจตจำนงของเธอยังคงแข็งแกร่ง "ยังคิดจะ 'ชำระล้าง' ทุกอย่างให้เป็นระเบียบอีกหรือ?"
'ผู้เก็บเกี่ยว' ไม่ตอบ มันเพียงแค่ยกมือขึ้น รัศมีสีฟ้าเข้มเริ่มก่อตัวขึ้นรอบฝ่ามือ มันคือพลังแห่งการจัดระเบียบที่ Anwen รู้จักดี มันคือพลังที่จะบดขยี้ทุกสิ่งที่ขัดต่อ 'ความสมบูรณ์แบบ' ที่มันยึดถือ
"ความโกลาหลที่เจ้าสร้างขึ้น... คือความผิดพลาดที่ไม่อาจยอมรับได้" มันกล่าว "มันต้องถูกขจัดออกไป เพื่อให้ทุกสิ่งกลับคืนสู่ระเบียบที่แท้จริง"
Anwen ยิ้มเยาะ รอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความเหนื่อยล้าแต่ไม่ยอมแพ้ "ระเบียบของเจ้ามันเย็นชา ไร้ชีวิตชีวา หากนั่นคือสิ่งที่เจ้าต้องการ... ข้าก็จะมอบความโกลาหลที่เจ้าไม่คาดคิดให้"
เธอรวบรวมเศษเสี้ยวพลังงานสุดท้ายที่มีอยู่ พยายามเชื่อมต่อกับจังหวะการเต้นของแกนกลางใต้พิภพ การเชื่อมต่อนั้นยากลำบากกว่าที่เคย รอยจารึกที่จางหายไปทำให้การส่งผ่านพลังงานติดขัด แต่แล้ว... เสียงกระซิบของแกนกลางก็ดังขึ้นในหัวของเธอ ราวกับมันกำลังตอบรับการเรียกขานของเธอ
"ข้าคือผู้ถักทอความโกลาหล" Anwen กล่าวเสียงดัง "และข้าจะทำให้โลกนี้มีชีวิตชีวาอีกครั้ง!"
ทันใดนั้น ร่างกายของ Anwen ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แสงสีเขียวมรกตสว่างวาบขึ้นจากรอยจารึกที่จางหายไปบนแขนของเธอ มันไม่ใช่แสงแห่งระเบียบ แต่เป็นแสงแห่งชีวิต แสงที่เต็มไปด้วยความปั่นป่วนและไร้รูปแบบ
พลังงานนั้นพุ่งเข้าปะทะกับรัศมีสีฟ้าของ 'ผู้เก็บเกี่ยว' เกิดเป็นคลื่นพลังงานที่รุนแรงจนทำให้โครงสร้างของโถงจักรกลโบราณสั่นสะเทือน เศษซากโลหะร่วงหล่นลงมาเหมือนหิมะ
Anwen รู้สึกเหมือนถูกฉีกออกเป็นเสี่ยงๆ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็สัมผัสได้ถึงพลังที่หลั่งไหลเข้ามา ร่างกายครึ่งโลหะของเธอเริ่มตอบสนองต่อพลังงานนั้น มันไม่ใช่การเปลี่ยนสภาพไปสู่โลหะที่เย็นชาอีกต่อไป แต่เป็นการหลอมรวมเข้ากับจังหวะชีวิตที่กำลังเต้นอยู่ในแกนกลาง
"นี่ไม่ใช่ระเบียบ... นี่คือชีวิต!" Anwen ตะโกน พยายามต้านทานแรงบดขยี้
'ผู้เก็บเกี่ยว' จ้องมอง Anwen ด้วยความประหลาดใจระคนโกรธแค้น มันไม่เคยคาดคิดว่าความโกลาหลที่ Anwen สร้างขึ้น จะสามารถปลุกพลังที่ยิ่งใหญ่กว่าในตัวเครื่องจักรโบราณได้
"เป็นไปไม่ได้..." มันพึมพำ
ทันใดนั้น จังหวะการเต้นของแกนกลางก็รุนแรงขึ้นกว่าเดิม มันไม่ใช่แค่เสียงหัวใจอีกต่อไป แต่มันคือเสียงคำรามที่ดังก้องไปทั่วทั้งมิติ แรงสั่นสะเทือนที่รุนแรงกว่าเดิมทำให้พื้นดินแยกออก เผยให้เห็นแสงสว่างสีทองอร่ามที่ส่องประกายออกมาจากเบื้องลึก
Anwen รู้สึกเหมือนกำลังถูกดึงดูดเข้าหาแหล่งกำเนิดแสงนั้น ร่างกายของเธอเริ่มลอยขึ้นไปในอากาศ ช้าๆ แต่มั่นคง
"โลกนี้... กำลังจะเปลี่ยนไป" เธอพึมพำ ขณะที่ภาพสุดท้ายที่เห็นคือใบหน้าอันน่าสะพรึงกลัวของ 'ผู้เก็บเกี่ยว' ที่กำลังถูกกลืนกินด้วยแสงสีทองนั้น
จากนั้น ทุกอย่างก็ดับวูบลง เหลือเพียงความว่างเปล่าอันไร้ที่สิ้นสุด...
เมื่อ Anwen ลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอก็พบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในโถงจักรกลโบราณอีกต่อไป เบื้องหน้าเธอคือภาพที่คุ้นเคย แต่ก็แปลกตาอย่างเหลือเชื่อ
โรงเตี๊ยม 'The Pilgrims' Rest' ยังคงตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าเธอ แต่โครงสร้างของมันดูเหมือนจะถูกหลอมรวมเข้ากับต้นไม้และเถาวัลย์โลหะอย่างสมบูรณ์แบบ ไม่ใช่การทำลายล้าง แต่เป็นการเติบโตที่แปลกประหลาด ผนังไม้เก่าแก่บัดนี้ถูกปกคลุมด้วยแผ่นโลหะที่สะท้อนแสงอย่างอ่อนนุ่ม ราวกับว่ามันกำลังหายใจ
อากาศรอบตัวเธออบอวลไปด้วยกลิ่นอายของดินที่ชุ่มชื้นผสมผสานกับกลิ่นโลหะจางๆ เสียงเครื่องจักรโบราณยังคงดังแว่วมา แต่บัดนี้มันผสมผสานเข้ากับเสียงลมที่พัดผ่านใบไม้โลหะได้อย่างกลมกลืน
โลกนี้... ได้เปลี่ยนไปแล้วอย่างสิ้นเชิง
Anwen พยายามจะก้าวเท้า แต่เธอพบว่าร่างกายของเธอก็ยังคงเป็นเช่นเดิม ครึ่งหนึ่งเป็นมนุษย์ ครึ่งหนึ่งเป็นโลหะ แต่ตอนนี้... เธอรู้สึกได้ถึงการเชื่อมต่อที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิมกับโลกใบใหม่นี้
"ข้า... คือผู้ถักทอความโกลาหล" เธอเอ่ยออกมาเบาๆ เสียงของเธอมีความมั่นใจมากขึ้นกว่าเดิม
ขณะที่เธอกำลังสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัวที่ดูคุ้นเคยแต่ก็เต็มไปด้วยความแปลกใหม่ จู่ๆ เธอก็สัมผัสได้ถึงบางอย่างที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่
มันไม่ใช่ 'ผู้เก็บเกี่ยว' ไม่ใช่เงายักษ์จากฟากฟ้า แต่เป็น... สิ่งมีชีวิตที่แตกต่างออกไป
ร่างนั้นปรากฏขึ้นจากเงามืดของโรงเตี๊ยมที่บิดเบี้ยว มันมีรูปลักษณ์คล้ายมนุษย์ แต่ผิวหนังของมันกลับส่องประกายระยิบระยับราวกับเกล็ดปลา และดวงตาของมันก็เปล่งแสงสีเขียวอ่อนราวกับหิ่งห้อย
Anwen ตั้งท่าเตรียมพร้อม แต่สิ่งมีชีวิตนั้นกลับไม่ได้แสดงท่าทีคุกคาม มันเพียงแค่ยื่นมือที่คล้ายมือมนุษย์แต่มีนิ้วเรียวยาวออกมา ราวกับจะเชื้อเชิญ
"เจ้า... คือผู้ถูกเลือก" เสียงของมันแผ่วเบา แต่กลับก้องกังวานในหัวของ Anwen "ผู้ที่จะนำพาเราไปสู่ยุคใหม่"
Anwen จ้องมองสิ่งมีชีวิตตรงหน้าด้วยความสงสัยและระแวง นี่คืออะไรกันแน่? และ 'ยุคใหม่' ที่มันกล่าวถึงคืออะไร? โลกที่เธอเพิ่งจะ 'ถักทอ' ขึ้นมา จะนำพาเธอไปสู่วังวนแบบไหนอีก? คำถามเหล่านี้ยังคงค้างคาอยู่ในใจ เมื่อเธอตัดสินใจว่าจะก้าวเดินต่อไปในเส้นทางที่ไม่เคยมีใครคาดคิดมาก่อนนี้อย่างไร
--- Anwen รวบรวมพลังงานสุดท้ายจากแกนกลางที่กำลังตื่นขึ้น ต่อสู้กับ 'ผู้เก็บเกี่ยว' และปลุกพลังงานแห่งชีวิตที่แตกต่างจากระเบียบเย็นชา จนโลกเปลี่ยนสภาพเป็นโครงสร้างโลหะกึ่งชีวภาพ เธอพบว่าตนเองกลับมายังโรงเตี๊ยมที่บิดเบี้ยวและเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตลึกลับที่เรียกเธอว่า 'ผู้ถูกเลือก' สำหรับยุคใหม่